Wie is Monte Visser?


dromen-durven-doen. “Wanneer ik die droom opgeef heb ik morgen geen reden om uit bed te komen.”
Monte Visser is van 1961 en volgens eigen zeggen halfweg route 66, geboren en getogen Noordhollander. Ondernemer tegen wil en dank door een hardnekkige aangeboren “out of the box” gedachte. Is de kinderlijke “waarom” fase nooit te boven gekomen. Allergisch voor autoriteit, burgerlijkheid en gehoorzaamheid. Is no-nonsens, transparant en onbevangen. En laat zich dagelijks graag weer verrassen door mensen die dat niet zijn, maar weigert resoluut mensen vooraf in hokjes te plaatsen. “Een open mind is kind.”
Stelt zich zelf doelen die misschien onhaalbaar lijken, maar meent eenvoudigweg dat wanneer je niet voor het hoogste gaat het leven doelloos is. “Werken aan het hoogst haalbare geeft mij heel veel energie. De top halen lukt vaak niet, maar je best doen er te komen is een heerlijke energiegever.”
Met zijn paardensportteam was hij in 2018 Nederlands Kampioen. Deelname aan de wereldkampioenschappen staat nog op zijn bucket list. Dagelijks is hij daar voor met zijn 6 zelf gefokte paarden in training. Dromen-durven-doen. “Wanneer ik die droom opgeef heb ik morgen geen reden om uit bed te komen.” Als auteur is hij precies zo, bestsellers zullen het waarschijnlijk niet worden, maar ze zijn vol enthousiasme en gemotiveerd geschreven.”
Tot slot wens ik iedereen heel veel leesplezier. Alhoewel paarden een centrale rol vervullen in mijn boeken zijn ze werkelijk voor iedereen, ook als je niet van dieren houdt, erg leuk om te lezen. Als koetsier heb ik mijn ervaringen humoristisch opgetekend en flink aangedikt. De jeugd/kinderavonturenboeken zijn door mijn werk in de zorg ook zeer geschikt voor de beperkte medemens of de oudere dementerenden. Maar ook bij uitstek geschikt voor de basisschool jeugd. 

Update November 2022

Eindelijk een paardvriendelijk boek. 

 

Als paardenliefhebber ken je vast wel die boeken zoals: ‘longeren met Leo’ of ‘cones met Cootje’ of ‘winnen met Wim’ of ‘kampioen met Coen’ of ‘dressuur met Guur’. Allemaal boeken die vertellen hoe jij en je paard beter kunnen presteren. Lees ze gerust, er staat vast iets in waar jij je voordeel mee kunt doen. 

 

Veel van die boeken slaan echter vaak de basis over. En dat is een werkwillig, goed opgeleid paard. Een paard dat jouw vertrouwt en begrijpt wat je bedoeld is ontspannen. En pas vanuit die ontspanning kun je verder. En dat maakt dit boek uniek. Zelf je paard opleiden tot menpaard. Door de intensieve samenwerking bouw je vanaf het begin een liefdevolle band op die altijd blijft. Het is ook helemaal niet zo ingewikkeld om een paard te leren voor een wagen te laten lopen. De ‘willing to please’ aard van het dier komt daarbij heel goed van pas. Het is wel iets dat zorgvuldig en met het nodige geduld moet gebeuren. Een paard is nu eenmaal wel een dier dat, eigenlijk net als mensen, negatieve ervaringen niet snel vergeet. Daarom zijn positieve succes ervaringen onontbeerlijk. Wanneer je eenmaal besloten hebt om een paard voor de wagen te gaan beleren zijn er verschillende instap-momenten. Het begint namelijk allemaal met de ervaringen, capaciteiten, talenten en leeftijd die het paard bij aanvang van de opleiding heeft. Inventariseer dat en maak vanaf dat startpunt een plan. En dan begint een prachtig avontuur.

 

Dit boekje is een goede handleiding. Het staat vol met duidelijke uitleg en praktijkvoorbeelden. Vlot geschreven en voor iedereen begrijpelijk. Ik heb het samengesteld uit decennialange ervaringen als paardentrainer, koetsier en wedstrijdmensporter. Succes en vooral veel plezier.

 

Klik hier om het boekje te bestellen.

Update Januari 2022

Fragment uit het nieuwste deel van De Bosridders gaan ringsteken: 

 

“Gefeliciteerd Joke, gefeliciteerd Yvonne.” Als hij zijn hand van Joke wil terugtrekken om ook Yvonne een hand te schudden, houdt Joke hem vast en zegt vrolijk en meisjesachtig giechelend, “Jij ook van harte gefeliciteerd met je prijs en dan ze geeft hem een zoen. Wanneer ze zijn hand loslaat, pakt Yvonne die snel en geeft hem ook op dezelfde wijze een zoen. Uit zijn ooghoek ziet hij dat Daan ook gezoend word door Joke en als hij weer voor zich kijkt, krijgt hij ook nog twee zoenen van de vriendinnen. Ook Daan slaan zij niet over. Omdat de meisjes zo giechelen, weten de mannen zich geen raad. “We gaan maar naar huis, jongens”, lacht vader om zijn onbeholpen zoons. “Zo is dat,” roept Kevin kordaat en hij pakt zijn zak wortels, slingert die over zijn schouder en draait zich om richting de uitgang. Helaas ligt daar nog de zak wortels van zijn broer en Kevin struikelt daar over heen en rolt languit door de zaal. De zak wortels schiet van zijn schouder en ligt meters ver voor hem uit. Een paar wortels rollen er uit en liggen midden op de vloer. Iedereen ligt gierend van het lachen in een deuk en Daan vraagt: “Wat heb jij toch, elke keer als jij die meiden ziet, struikel jij.” Boos brommend zoekt Kevin zijn zak wortelen op en loopt de zaal uit onder heel hard gelach. Hans en Huib roepen dan in koor:  “Hihaaa, voor de Bosridders.” 


Mijn naam is Monte Visser, paardenman, stalhouder, koetsier, instructeur en 4spanwedstrijdrijder. Ik schreef de boekserie: De Bosridders, omdat ik graag lachende kinderen zie.

Klik hier om het boekje te bestellen. Paperback.
Klik hier voor de Luxe Hardcover.

Update mei 2021
Fragment uit het boekje De Bosridders en de staartenknipper: 

 Als ze de weg oversteken en het zandpad in willen, komt daar een scooter uit racen. Slippend door het mulle zand en met een jankend, luid geluid. De bestuurder, die een helm op heeft, moet flink sturen om overeind te blijven. Als hij op kijkt en Daan en Kevin op hun paarden ziet aan komen lijkt het wel of hij nog extra gas bijgeeft. Met één voet door het zand, schiet hij de weg op en zonder verder om te kijken racet hij er op zijn achterwiel van door. 

 

Daan en Kevin stonden inmiddels niet stil. Sterker nog, die hadden de grootste moeite om Marshall en Kid te kalmeren. De scooter kwam zo snel aangereden en maakte zoveel herrie dat de paardjes steigerend op hun achterbenen liever terug wilden het erf op en misschien zelfs wel de paddock in. Pappa was ook wel een beetje geschrokken van de situatie en zag zijn zoons met verhitte gezichten proberen te blijven zitten en de pony’s te kalmeren. 


Mijn naam is Monte Visser, paardenman, stalhouder, koetsier, instructeur en 4spanwedstrijdrijder. Ik schreef het boek: De Bosridders en de staartenknipper, omdat ik graag lachende kinderen zie.

Klik hier om het boekje te bestellen. Paperback.
Klik hier voor de Luxe Hardcover.



Update mei 2021
Fragment uit het boekje De Bosridders en de menwedstrijd:
Dan staat plotseling Hijke langs het afzetlint. “Jongens, klaarr? Gaan dan met die vossies!” roept hij. Of Marshall en Kid dit nu begrepen of dat Daan en Kevin een besluit namen, de ‘vossies’ sprongen in galop aan en Kevin kon niet anders dan sturen. “Door de start rechtsom”, neemt Daan dan zijn taak als navigator maar waar. Je kon een speld horen vallen op het wedstrijdterrein toen ze de eerste poort namen. Spatzuiver en haarscherp ment Kevin ze naar de tweede, waarna ze door de waterbak heen moeten. Die nemen de paardjes in werkelijke volle galop en met al hun werklust. Na de waterbak zouden ze linksom omdat rechtsom te krap zou zijn. Dit hadden ze tenminste besloten in hun voorbespreking. Kevin verrast echter Daan door toch rechts te gaan. “Daan, let op….., we gaan ervoor.” Daan hangt weer met zijn broek op de onder zich wegschietende grond en weet het nu niet meer. Immers de route was anders en nu links of rechts is dus voor hem een verrassing. Hij voelt de kar echter de wending nemen en komt weer tot zinnen. “Recht door de tunnel”, gilt hij nu op zijn beurt en rechtopstaand ziet hij de wereld als een film langs schieten. Kevin zit voorovergebogen hun span aan te sporen. 

Mijn naam is Monte Visser, paardenman, stalhouder, koetsier, instructeur en 4spanwedstrijdrijder. Ik schreef het boek: De Bosridders en de menwedstrijd, omdat ik graag lachende kinderen zie. 


Klik hier om het boekje te bestellen. Paperback.
Klik hier voor de Luxe Hardcover.

 Update april 2021


Na een leven van seks, drugs en rock and roll en vooral trappen tegen heilige huisjes moet ook Visser naar de eeuwige jachtvelden. En die zijn nu eenmaal verdeeld tussen hel en hemel. Zelfkennis is altijd zijn grootste kracht geweest en daarom loopt hij ook zonder enige twijfel, maar wel schoorvoetend richting hellepoort. Als laatste herinneringen wil hij de NK-trofee, die hij in zijn anus heeft geduwd en een oranje rozet onder zijn tong meesmokkelen. Als afleidingsmanoeuvre, maar ook plichtsgetrouw draagt hij een KOLTEC-brochure (sponsor van zijn menteam) onder zijn arm. Puffend, zuchtend, en veel bravoure verloren klopt hij aan. 

 ‘Wie is daar?’ Buldert het door de grote hal. 

Tjonge, weten ze dat niet? ‘Euh Visser.’ 

‘Visser? Welke Visser,’ klinkt het donderend. 

‘Monte Visser,’ zegt hij moeilijk door die rozet. 

‘Praat ff duidelijk,’ dondert het weer. 

Ben er nou toch, denkt ie, dus heel duidelijk: ‘Monte Visser uit Noord-Holland.’ 

 ‘Monte Visser uit Noord-Holland? Had jij altijd paarden?’ KNIK. ‘Reed jij altijd wedstrijden?’ KNIK. ‘Reed jij altijd met een vierspan samengestelde wedstrijden?’ KNIK. Het speldje van die rozet prikt in zijn keel en die trofee maakt ruzie met zijn endeldarm. Uit armoe houdt hij de Koltec brochure omhoog. En dan……dan geeft de duivel hem een gigantische mep op zijn schouder. En terwijl Visser de rozet per ongeluk doorslikt en zich afvraagt waar in zijn lijf die trofee en rozet elkaar zullen ontmoeten, buldert die duivel: ‘Maar man, dan mag jij naar de hemel. Jij hebt jarenlang geen wedstrijden kunnen rijden door Corona. Die tijd moet erger dan de hel zijn geweest voor jou op aarde!!’ 
 

Mijn naam is Monte Visser, paardenman, stalhouder, koetsier, instructeur en 4spanwedstrijdrijder. Ik schreef het boek: Blij met bruidsparen, boswachters en banken, omdat ik graag lachende mensen maak. (Klik op titel voor vlog.) 




Klik hier om het boekje te bestellen. 

Update februari 2021

Nadat ik over een gigantische stapel klinkers was gereden kwam ik ook nog met de complete aanspanning in de sloot terecht. Het frustrerende was dat alhoewel ik boven op die cursiste lag er later toch geen sexdate in zat. Het homobruidspaar stond erbij en keek er naar. En het moedertje was totaal van de wijs: ze levennnn!! Zoonlief wil met vijf deelnemers in eens de hindernis in en ondanks dat het bruidspaar niet durfden te zoenen zorgden de dokter voor een goed bevolkt Westfriesland. En het begon zo mooi, op het strand, met de koets, tot de bruid moest zwemmen.
 
Mijn naam is Monte Visser, paardenman, stalhouder, koetsier, instructeur en 4spanwedstrijdrijder. Ik schreef het boek: De Armoe van het mennen, omdat bloopers nooit wennen. (Klik op titel voor vlog.)


Klik hier om het boekje te bestellen.